Gwarancja przy sprzedaży – zmiany od 25 grudnia 2014 roku

Kontynuując omawianie zmian związanych z wejściem, w dniu 25 grudnia 2014 roku, nowej Ustawy o prawach konsumenta, konieczne jest przedstawienie znowelizowanej konstrukcji gwarancji. Jej podstawą są zapisy przywołanej ustawy zmieniające postanowienia Kodeksu cywilnego, które – podobnie jak ma to miejsce w przypadku rękojmi – uporządkowują i ujednolicają zasady udzielenia gwarancji w obrocie konsumenckim i profesjonalnym – jednocześnie ograniczając je do jednego aktu prawnego – kodeksu cywilnego.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż gwarancja ma charakter umowy pomiędzy stronami, o treści wyznaczanej przez oświadczenie gwarancyjne, które może być złożone już w reklamie (art. 577 § 1 k.c.), nie zaś jednostronnego oświadczenia woli gwaranta.

Art. 5771 k.c. wskazuje dalej na wymogi oświadczenia gwarancyjnego co do formy i treści, które powinno:

  • być sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, a także w powszechnie zrozumiałej formie graficznej (o ile pozwala na to rodzaj informacji);
  • być w języku polskim, jeżeli rzecz jest wprowadzana do obrotu na terenie RP (wyjątek dotyczy nazw własnych, znaków towarowych, nazw handlowych, oznaczeń pochodzenia towarów oraz zwyczajowo stosowanej terminologii naukowej i technicznej);
  • zawierać podstawowe informacje potrzebne do wykonywania uprawnień z gwarancji, w szczególności nazwę i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w RP, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej, uprawnienia przysługujące w razie stwierdzenia wady, a także stwierdzenie, że gwarancja nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z przepisów o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej.

Warto podkreślić, że niezachowanie powyższych warunków nie wpływa na ważność oświadczenia gwarancyjnego i nie pozbawia kupującego wynikających z niego uprawnień (art. 5771 § 3 k.c.).

Na sprzedawcę nałożony został obowiązek wydania dokumentu gwarancyjnego wraz z wydaniem rzeczy, natomiast jeżeli gwarantem jest podmiot inny niż sprzedawca – jest on obowiązany do utrwalenia oświadczenia gwarancyjnego na papierze lub innym trwałym nośniku jedynie na żądanie uprawnionego z gwarancji.

Okres gwarancji – o ile inaczej nie zastrzeżono w oświadczeniu gwarancyjnym – wynosi 2 lata od dnia, w którym rzecz została wydana kupującemu (art. 577 § 4 k.c.). Zasady przedłużenia okresu gwarancji oraz przypadki, w których okres gwarancji biegnie na nowo, wskazane w art. 581 k.c., nie uległy zmianie.

Zakres odpowiedzialności z tytułu gwarancji – jeżeli inaczej nie zastrzeżono w oświadczeniu gwarancyjnym – obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanej rzeczy. Obowiązki  gwaranta również nie zostały ściśle określone, bowiem zgodnie z art. 577 § 2 k.c., mogą one polegać w szczególności na zwrocie ceny, wymianie bądź naprawie rzeczy oraz zapewnieniu innych usług. Natomiast jeżeli udzielona gwarancja ma charakter „gwarancji jakości”, gwarant będzie co do zasady obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym.

Zmianie uległ także termin, w którym gwarant powinien wykonać obowiązki gwarancyjne.: jeżeli nie został wskazany w oświadczeniu gwarancyjnym, obowiązki te powinny być wykonane niezwłocznie, ale nie później niż w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia rzeczy przez uprawnionego z gwarancji (art. 580 § 2 k.c.) – jest to znacząca zmiana, ponieważ do tej pory mieliśmy do czynienia z ogólnym, niesprecyzowanym terminem „odpowiednim”. Gwarant jest dodatkowo zobowiązany do dostarczenia rzeczy na swój koszt do miejsca, w którym ją otrzymał do naprawy lub wymiany.

Doprecyzowany został także stosunek realizacji uprawnień z tytułu rękojmi i gwarancji. I tak, zgodnie z art. 579 § 2 k.c., wykonanie uprawnień z gwarancji nie wpływa na odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi. Oznacza to w szczególności, że wymiana rzeczy na skutek realizacji uprawnień z tytułu gwarancji, nie wpływa na odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi za wady powstałe później, zaś wybór reżimu odpowiedzialności należy odnieść do konkretnej wady. Bieg terminu do wykonania uprawnień z tytułu rękojmi, jak stanowi art. 579 § 3 k.c., ulega zawieszeniu z dniem zawiadomienia sprzedawcy o wadzie i termin ten biegnie dalej od dnia odmowy przez gwaranta wykonania obowiązków wynikających z gwarancji albo bezskutecznego upływu czasu na ich wykonanie. Zatem w przypadku zgłoszenia przez kupującego wady bezpośrednio gwarantowi (np. producentowi) i niezawiadomienia o wadzie sprzedawcy, bieg terminu na wykonanie uprawnień z rękojmi nie ulegnie zawieszeniu.

Tytułem podsumowania wskazać należy, iż pomimo uszczegółowienia przepisów k.c. dotyczących gwarancji, istotne elementy dotyczące realizacji uprawnień gwarancyjnych kupującego i obowiązków gwaranta, są w dalszym ciągu określone w sposób stosunkowo ogólny. W interesie gwaranta powinno być zatem doprecyzowanie warunków gwarancji, a nie poprzestanie na regulacji kodeksowej. W sposób szczególny doprecyzowania wymagać powinny takie obszary jak: charakter gwarancji (np. „gwarancja jakości”), okres gwarancji, uprawnienia kupującego, terminy i sposób zgłoszenia wad, obowiązki gwaranta, przypadki utraty uprawnień z gwarancji.

Formularz Kontaktowy